Niet meer huilen
Vinylverzamelaars zijn een bijzonder volkje, altijd op zoek naar gekke, obscure dingetjes. Een voorbeeld is de, in beperkte oplage uitgebrachte, langspeelplaat Acid Rumba, die een verzameling Spaanse popliedjes uit de jaren zeventig bevat. Het zijn vrij ordinaire liedjes, maar met sporen van rumba- en flamenco, opgepimpt met typische jarenzeventig-dingetjes als wah-wah-geluidjes en moogsynthesizers. Indertijd zou ik er waarschijnlijk mijn neus voor hebben opgehaald, maar in een nieuwe context wordt het weer helemaal hip, zoals George Bakers ‘Little Green Bag’ een totaal ander liedje is geworden doordat Quentin Tarantino het in het begin van Reservoir Dogs gebruikte.
Ik vraag me af wat voor ‘psychedelische groove’-plaat je zou krijgen als buitenlanders, totaal onbekend met de Nederlandse cultuur (die dus niet weten dat BZN-concerten vooral worden bezocht door verstandelijk gehandicapten), gingen graven in de Nederlandse pophistorie. Zou dat ook een verzameling Cats- en BZN-nummers worden die opeens verrassend fris en vernieuwend klinken?
Hoe dan ook. Eén van mijn favoriete tracks op Acid Rumba is ‘No Llores Mas’ van het duo Morena y Clara (hoeveel groepjes had je in de jaren zeventig niet, met een blonde en een donkere zangeres, en dat dan de klas in twee kampen was verdeeld, waarbij het ene kamp de blonde als favoriet had gekozen – meestal het grootste kamp, met gemiddeld de laagste cijfers – en het andere kamp de brunette.)
Het filmpje bij dit liedje is onthutsend knullig, maar ook ergens weer bevreemdend en daarom arty-farty, en de zangeressen zien er totaal anders uit dan ik me had voorgesteld (ik had me zwartharige katten met gitzwarte ogen voorgesteld), in hun ‘Kleine-Huis-op-de-Prairie’-jurken en hun kinderlijke danspasjes. Het liedje spreekt me aan vanwege het contrast tussen de nogal schrille zang – beetje agressief ook – en de tedere boodschap van het liedje: “Je moet niet meer huilen, want ik hou toch van je?”. Nou ja, en verder dat hele carnaval van synthesizers en discobeats. Uit de tijd dat Spanje nog sidderde onder een wrede dictator, niet te vergeten.
Filmpjes, 22.04.2012 @ 11:01
6 Reacties
op 22 04 2012 at 11:30 schreef maruja:
en naast de Rumba, de niet te versmaden, flamenco-arabische ondertoon.
mag ik jullie in het kader daarvan iets hedendaagsers tippen?
http://youtu.be/HxCM73g7nlQ
Ojos de Brujo; fijne multi-culti “bevrijdingsdag” muziek.
op 22 04 2012 at 11:41 schreef Makbouli:
Brrrr… Toch moest ik het hele filmpje afkijken. Je raakt een soort van gebiologeerd door zoveel knulligheid.
Ik zie het inderdaad wel gebeuren als het nummer in een nieuwe context wordt geplaatst. Dus chop, chop hippe remixer!
op 22 04 2012 at 15:44 schreef Rob:
Het ontbreekt in Nederland een beetje aan een eigen muziektraditie. Veel van wat voor echte Nederlandse muziek doorgaat, is import, van de zo Amsterdamse smartlap met zijn ondertonen van oer-Parijse valse musette tot BZN die weer heel veel Ierse folk-achtige klanken brachten. Van een “palingsound” is dan ook helemaal geen sprake, muzikaal gezien is zo’n geluid niet te definiëren. Ik denk dat de eigen traditie inmiddels te ver is ondergesneeuwd om ze nog op te graven. In veel andere landen is die wat sterker aanwezig gebleven, zoals bijvoorbeeld hier in Calabrie waar zelfs jongeren trots hun vaardigheid in het spelen van een tarantella op YouTube zetten: http://www.youtube.com/watch?v=FpD9JCcrQXM
op 23 04 2012 at 11:09 schreef babs:
Ik vraag me af wat voor ‘psychedelische groove’-plaat je zou krijgen als buitenlanders, totaal onbekend met de Nederlandse cultuur (die dus niet weten dat BZN-concerten vooral worden bezocht door verstandelijk gehandicapten), gingen graven in de Nederlandse pophistorie.
Mijn (Spaanse) vrouw vind Hazes goed.
Het ontbreekt in Nederland een beetje aan een eigen muziektraditie
Is er wel hoor, bij de fanfare.
op 23 04 2012 at 22:51 schreef MNb:
Als het liedje inderdaad uit 1976 is is het een uiting van hoop op democratie. De Caudillo ging in november 1975 de pijp uit.
op 23 04 2012 at 23:08 schreef Peter:
Damn – waarom denk ik toch altijd dat Franco in 1977 stierf.